Een dikke proficiat voor de leerlingen van het 6e leerjaar van de Boudewijnschool (juf Sonja), het 6e leerjaar van De Schommel (juf Suzy), de 6e leerjaren van De Speling (juf Tiene en juf Truus), het 6e leerjaar van het KLA 4’tje (juf Liesbeth), het 5e leerjaar van ‘t Stekske (juf Christel) en de 6e leerjaren van Sint-Jan (A & B, juf An en juf Annelies).
Ze hebben vandaag een zeer mooi kettinggedicht gemaak met deze blog. Je leest er alles over op deze pagina, waar ze ook al de nodige felicitaties van het stadsbestuur kregen. De opdracht was om een gedicht te maken rond ‘taal, boeken, enz..’. De laatste zin van het gedicht was ook vastgelegd. Elke strofe moest ook gemaakt worden met het rijmschema ABBA en in elke strofe moest een alliteratie staan.
Ziehier het resultaat. Knap werk hoor. Ze mogen eerstdaags het gedicht op posterformaat in de klas verwachten. Natuurlijk mogen ze meedoen met de poëziewedstrijd. Talent zit er vast en zeker in deze klassen!!
Het blauwe boek barst van verhalen.
Wat staat er dan in dat blauwe document?
Een verhaal dat nog niemand kent,
Een verhaal over verschillende talen:
Van Arabisch tot Zimbabwaans,
In tijdschriften, artikels en boeken
naar zeer zonderlinge zinnen zoeken
in het Turks, Nederlands of in het Spaans …
Legendes over schatten en graven,
geschreven in het maanlicht bij een kaars.
Verhalen over vreselijk vieze veroveraars,
die hun paard lustig laten draven.
Ook sprookjes blijven favoriet:
prachtige prinsen en potige piraten,
die prinsessen nooit met rust kunnen laten
en die heks met haar toverdrank is een echte deugniet.
In het blauwe boek vol vreemde verhalen,
vliegen de draken met gigantische kaken
over duizenden donkere daken
om alle kleine kinderen uit de stad te halen.
In het grote voorleesboek vonden we een verhaal,
over de brullende, boze, bolle,bruine beer Bobo.
Hij maakt muziek op zijn hobo.
Dit is de strofe van ons allemaal.
Er vertoeven monsters in alle maten,
mottige, miezerige mini mannetjes.
Ze drinken bloed uit pannetjes.
We houden ze in de gaten.
We dachten lang na, reken maar.
Dit groeiend gedicht hebben we samen gemaakt.
We hebben mensen hun hart geraakt.
Duizend dichters dicht bij elkaar.
Als ik in mijn dromen ben, dan zie ik vormen en kleuren,
Soms vaag en schimmig, soms met allerlei vreemde geuren…
Ik ruik het, ik zie het….’t is het grote blauwe boek met een vreemd en spannend verhaal
‘t Is het Lommels ketttinggedicht …in kunstige taal
Het komt op me af in al zijn verbeelding
En ik, och arme, dacht niet na toen het vroeg of ik meeging…
Ik zit terug op school en kan veel leren
van rijmelarij tot poëzie, van voordragen, lezen en declameren.
Nu ben ik fier op dit Lommelse ras
van jonge dichters en hun mentoren, de juffen en leraren in de klas,
Die met dit Lommels kettinggedicht weerom hebben kunnen bewijzen,
dat poëzie minstens één maal per jaar uit het niets kan verrijzen.
Proficiat !